Kippenvel bij Bevrijdingsdag had ik op 24 april jongstleden
toen ik met mijn moeder naar de voorstelling “Soldaat van Oranje” ging. Mede
door het decor zat ik in het verhaal
en was er geen ontsnappen aan. De emoties werden professioneel gespeeld en
kwamen bij me binnen. Voor het eerst in m’n leven had ik het gevoel hoe de
oorlog gevoeld moet hebben. Voor het eerst in m’n leven interesseerde ik me voor
deze geschiedenis. Omdat ik er door geraakt werd.
Zo herinner ik me een gesprek van kort daarna. Het werd
verteld door een oudere vrouw, die de Tweede Wereldoorlog had meegemaakt. Ze
kwam uit het noorden van het land en dat deed er toe, want het was daar anders
dan bijvoorbeeld in de huidige Randstad. Ze vertelde dat er niemand te
vertrouwen was. Ze vertelde dat er geruild werd met producten – een brood voor
een kip, een aardappel voor een kussen. Een echte hongerwinter had zij niet
meegemaakt. Angst wel. Ze vertelde dat ze wist dat haar buren onderduikers in
huis hadden en hoeveel impact het op haar maakte te zien hoe dat gezin verraden
was en de onderduikers werden vermoord. Bij het uitspreken van haar zinnen,
ervoer ik haar emoties en opnieuw kreeg ik kippenvel. Terwijl ik dit droomde…
Dit jaar heb ik voor het eerst aan mijn oudste zoon
uitgelegd waarom 5 mei een feestdag is. Ik vertelde hem over de Tweede
Wereldoorlog. Dat die oorlog vijf jaar had geduurd en dat we door Engelsen,
Fransen, Amerikanen en Canadezen zijn bevrijd. Hij wist zelf te vertellen dat
Duistland en die man met die moeilijke naam ons land wilde inpikken. Ik bevestigde
hem en vulde aan dat die meneer ook wilde dat de wereld er mooi uitzag. Hij was
zo machtig, dat het hem lange tijd gelukt is de wereld er uit te laten zien
zoals hij wilde. Die man was alleen niet normaal in zijn wensen en had een
vreemde manier om zijn zin te krijgen. Oorlog voeren is niet hoe je je doel
kunt bereiken. M’n zoon knikte instemmend en vond het fijn dat het geen oorlog
is in ons land. Het leek hem een goed plan om deze zaterdag daarom op een leuke
manier door te brengen. Naar een bevrijdingsfestival gaan en kijken naar
optredende bands (zoals mijn man en ik deze dag dikwijls hebben doorgebracht) leek
hem niet aantrekkelijk. Het werd een duik in een zwembad met ons vijven.
Spetterende vrijheid!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten