Weer naar school

Twee van m’n dropjes gingen vandaag na zes weken zomervakantie weer naar school. Ik zag ze er allebei op hun eigen manier plezier in hebben; de oudste vrolijk gespannen en vol verwachting, blij met het krijgen van een etui en met het zien van de tafels van 1 tot en met 12 naast zijn bureau, de middelste vol overgave, onnoemelijk veel zin en extravert gedrag.

Ik herken mezelf in beiden en bedenk me dat ik vanaf de eerste klas geen drastische wijzigingen in de samenstelling van mijn klas heb meegemaakt. In dat opzicht heeft m’n oudste, die niet van veranderingen houdt, het niet makkelijk. Dit wordt zijn vierde schooljaar en dit wordt ook de vierde keer dat hij ‘in een andere klas’ terechtkomt. Natuurlijk zitten er kinderen van vorig jaar bij hem in de klas, maar er zijn ook ieder jaar zo’n 10 tot 15 nieuwe kinderen aan wie hij moet wennen. En ik ook trouwens!

De middelste ging terug naar waar hij vandaan kwam: dezelfde juf, dezelfde kinderen in z’n klas en hetzelfde lokaal. Zijn ondeugende glimlach van oor tot oor, zijn hoge tempo op de fiets om op school te komen en zijn enthousiasme bij het weerzien van zijn vriendjes deed me smelten. En snel foto’s maken voor later!

Ik had zelf ook veel pret. Ik zag m’n (schoolplein)vriendinnen weer met wie ik weer hard heb gelachen op de vroege ochtend. Tegen minstens veertig anderen heb ik hallo of goedemorgen gezegd en eigenlijk heb ik naar iedereen die me passeerde gelachen, want ook ik glimlachte van oor tot oor.