“Geur is een samenstelling van aerosolen (in de volksmond ook bekend als gassen), dat zijn kleine moleculaire deeltjes die verdampen uit een stof. Door middel van ons reukvermogen kan de geur geanalyseerd worden. Hierdoor kunnen bijvoorbeeld voedsel en gevaren (denk aan vijanden) worden waargenomen zonder dat deze te zien zijn. Een geur die als onaangenaam wordt ervaren, wordt aangeduid als stank.
Dertigduizend reukcellen, de zogenaamde receptoren, stellen elk mens in staat ongeveer tienduizend geuren te onderscheiden. Daarmee is de reuk het meest gevoelige van alle zintuigen van de mens. Het is het enige zintuig dat direct met het emotionele brein in werking staat en dus niet te manipuleren is.”
(Bron: http://nl.wikipedia.org/geur)
De hoeveelheid herinneringen aan geuren is immens. Ik kan iets ruiken en me dan weer voelen als toen ik die geur voor het eerst rook. Om mezelf, maar ook jullie lezers, niet te vermoeien met een teveel aan anekdotes houd ik het beperkt tot drie geuren.
Zwitsal
Zwitsal ruikt als Zwitsal. Typisch Zwitsal. Zoetig, lief, zacht en bijna altijd in combinatie met een baby. De kleur van alle verpakkingen van Zwitsal is geel en kent een lieflijk babysnoetje. Die associatie heb ik ook met het ruiken er van; ik voel geel, ik denk geel, ik hoor geel, ik zie geel en ik proef geel. Allemaal schattig. Aandoenlijk. Knus. Kwetsbaar. Soms vermengd met gelige babypoep tijdens de borstvoedingsperiode en dat is dan dubbel zoet. Weeïg zoet. Ik heb het alle drie de keren als zodanig ervaren, maar… alleen bij m’n eigen kinderen! Andere kinderen roken met hun combinatie van Zwitsal en babypoep toch iets minder zoet! Ik bedoel iets minder lekker ;-)
Quick
Quick was de naam van de korfbalvereniging waar ik van kinds af aan regelmatig kwam en waar ik zelf ook nog vijf jaar lang lid van ben geweest. De geur van Quick is een mengeling van gras, gravel, Excota, zweet en Badedas. Lekker gemengd met vies, waarbij lekker overwon. De geur van de kleedkamers kan ik nog zo voor me halen. En dat er een verschil was tussen de geuren van de vrouwenkleedkamer of die van de mannen. Als klein ukkie mocht ik namelijk ook in de mannenkleedkamers komen. Het zweet van hun lijven en van hun sokken was indringender dan bij de vrouwen. De geur van het hok waar de korven lagen opgestapeld en waar de ballen lagen te wachten om gebruikt te worden, was muf. De pollen gras die soms onder de noppen van spelers vandaan kwamen zorgden voor een vleugje lekker. In de kantine rook het naar zweet en thee (dat werd in de rust aan de spelers geschonken), naar gedouchte lijven, naar tosti’s en frituurvet vanuit de keuken en naar bier, dat door menig meerderjarige speler graag na afloop werd gedronken.
DKNY
Het parfum, of beter gezegd de eau de parfum, dat al jaren het best bij mij, mijn lijf en mijn aerosolen past, is van DKNY. Er zijn een aantal varianten in het assortiment en er zijn twee speciaal voor mij gemaakt: Be Delicious en Be Delicious Fresh Blossom. De eerste is groen en heeft in z’n vormgeving iets weg van de appel Granny Smith. Het bevat een mix van frisse komkommer, sprankelende grapefruit, magnolia, lelietjes-van-dalen, roos en viooltjes. Samen met de toevoeging van witte amber, sandelhout en blankhout geeft de geur me een sensuele tinteling! De mannen en in de zomer ook de muggen, wespen en bijen zijn niet bij me weg te slaan! De tweede is lichtroze en heeft in z’n vormgeving iets weg van een verlegen framboos. Het bevat een mix van grapefruit, cassis, abrikoos, een hart van lelietje-van-dalen en kroonblaadjes van de roos. Verder zitten er ook nog blonde houtsoorten in… Je ruikt meteen de grapefruit als ik hem opspuit, na een tijdje ruik je ook de houttonen. Ik ben verliefd op deze geuren. Het hangt van m’n bui af of ik groen of roze op doe. Voel ik me licht, dan wordt het roze. Voel ik me gewoon tot zwaar, dan wordt het groen. En soms spuit ik ook wel eens iets anders op, maar dat voelt toch niet zo lekker als m’n alles-past-geurtje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten