Sinds kort weet ik het: ik wil drie Catalpa’s in m’n tuin.
Hoe, waar en wanneer, dat is nog ongewis.
Ik ben die boom al zo vaak tegengekomen en vind hem altijd
mooi, maar ik heb tot voor kort nooit geweten (of opgezocht) hoe die heet. En
nu weet ik het wel en nu wil ik er drie: voor iedere zoon één. Symbolisch.
In onze tuin staat nu een verminkte lijsterbes, een boom
zonder naam (in zoverre dat ik het niet weet en het ook niet de moeite waard
vind het op te zoeken), een paar eikjes in wording en een olijfboom. De eikjes
komen voort uit opgeraapte eikels tijdens één of ander weekend weg. Ik vind het
leuk om te zien hoe ze het doen. Het tempo waarin het groeit verbaast me: het
duurt decennia voordat we kunnen spreken
van een ‘zelf gekweekte’ eikenboom. De olijfboom verbaast me ook: er zitten
echte olijven aan, zo goed doet ‘ie het op dat plekje. Ik zal straks, bij het
naderen van de herfst en de winter, dan ook goed voor hem zorgen.
En ergens tussen nu en later komen er drie Catalpa’s bij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten