09 oktober 2012

M'n verdiende loon


In het verdienen van m’n loon zit geen verschil tussen m’n eerste loon en m’n huidige salaris. Het wordt gestort op m’n rekening en dat bedrag is wat ik onthoud – niet het brutobedrag op m’n loonstrook. Het geld dat gestort wordt, is het geld dat uitgegeven en gespaard kan worden, het brutobedrag niet. Van mij mogen die loonstrookjes dan ook wel achterwege blijven. Of digitaal gaan. Maar dat vindt de Belastingdienst waarschijnlijk niet zo’n goed idee. Joost mag weten waarom, maar de Belastingdienst is vooral geïnteresseerd in m’n brutosalaris. Het zal wel. Het interesseert me niet en pas als het zo ver komt dat het me moet gaan interesseren, omdat het niet anders kan – omdat mijn man komt te overlijden en ik voortaan het belastingformulier in moet vullen – pas dan zal ik me er toe zetten om na te denken over brutobedragen versus nettobedragen.

Het onderwerp loon maakt me plots wel nieuwsgierig naar verhalen over vroeger. Zullen mijn (schoon)ouders hun loon nog in een zakje meegekregen hebben? Of was dat toen ook al niet meer het geval en moet ik daarvoor nog een generatie verder zoeken? Wanneer is het loonzakje uit de mode geraakt? En naar de toekomst toe: zal het loonzakje ooit weer in de mode raken? Zullen onze kinderen hun loon misschien weer op die manier meekrijgen? Zo gek zou het niet eens zijn; met het toenemende aantal fraudegevallen tijdens digitale financiële transacties zal er vast een stel bollebozen in een commissie zitten en brainstormen over oplossingen voor de nabije toekomst. Misschien is het loonzakje daarbij al geopperd?! Als ik op ontdekkingstocht ga bij mijn (schoon)ouders en oma zal ik niet nalaten te vragen wat volgens hen de nadelen waren van een zakje. Kwamen er bijvoorbeeld gemakkelijk gaten in het zakje? Was het zakje een makkelijke prooi voor creatief gesjoemeld met de inhoud? Had het zakje toentertijd al meteen aan de vrouw des huizes gegeven moeten worden in plaats van aan de hard werkende man, die met zijn zakje in zijn hand zijn behoeften niet kon uitstellen en een deel van zijn verdiende loon omzette in goudgeel nat, zich daarbij niet realiserend dat één pilsje gelijk stond aan twee blikken bruine bonen, waar het hele gezin een avond voor kon eten? Ik weet het niet. Ik ga op onderzoek uit.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten