M'n eerste baantje

Veertien was ik toen ik aan m’n eigen krantenwijkje begon. Een middagkrant hoor en slechts één keer per week, totdat de zomervakantie van m’n vijftiende verjaardag aanbrak. Want toen heb ik de zomervakantie lang de ochtendkrant rondgebracht. Hoewel ik ook al geen ochtendmens was en chagrijnig werd van het zeurende geluid van m’n wekker, viel het me gaandeweg de route eigenlijk altijd mee en genoot ik van de frisse vroege ochtend lucht, de opkomende zon en de steeds verkleurende wereld.

De jaren daarna werkte ik in de zomervakantie bij Schwarzkopf. Jawel! De echte shampoofabriek! Ik heb er een passie voor shampoo aan overgehouden; dol ben ik op de geuren van shampoo, op de samenstelling en op de kleuren die het kan hebben. Het werk an sich had niet veel om het lijf; niet voor niets kon een vakantiekracht daar ‘s zomers komen invallen. Ik werkte er vier jaar op de afdeling orderpikken. Staand in een gangpad, kijkend naar bestelbonnen van kapperszaken en pakkend wat ze besteld hadden. Shampoo van Schwarzkopf en Bonacure, gel van Junior, douchegel van Vogue, haardrogers, kammen, van die rollen om permanent mee te kunnen zetten, handdoeken, plastic handschoenen en ga zo maar door. Het gangpad was verdeeld in drie secties en de band was van grote grijze pvc buizen, die rond konden draaien. In sectie 1 werd de bestelbon gescand, waarna er als vanzelf lampjes gingen branden bij de benodigde artikelen. Er werd een doos gevouwen en daar werden de spulletjes in gedaan. In sectie 2 gebeurde hetzelfde, met dat verschil dat er al een doos klaar stond. Soms moest er door de grote bestelling nog een doos, of drie bij komen. In sectie 3 werd de bestelling gecontroleerd en gestickerd. Na sectie 3 werd de bestelling op een pallet gezet, een volle pallet werd dichtgeplakt met plastic folie, waarna de pallet met een steekkarretje werd weggereden naar een grote deur, waarachter een vrachtwagen klaarstond om alles in te laden en later te lossen bij de kapperszaken. Om te kunnen orderpikken moest de voorraad uiteraard ook wel eens worden aangevuld, dus ook dat heb ik gedaan. Ik had het er vooral naar mijn zin. De sfeer was geweldig, de praatjes waren grappig en de lunch was er heerlijk! Ik heb er heel wat broodjes kroket naar binnen gewerkt! Na dat eerste jaar wist ik al dat ik het jaar daarop wilde terugkeren. Dat regelde ik via Randstad Uitzendbureau. Na het tweede jaar was het als vanzelfsprekend dat ik de zomer erop terug zou keren. Na vier jaar orderpikken verhuisde ik naar de afdeling mengerij. Daar werden de ingrediënten verzameld voor het kunnen maken van de shampoo, boven in de fabriek. Mijn werk bestond uit het schoonmaken van emmers en mengkannen in allerlei denkbare maten. Er werkten op die afdeling alleen maar mannen en alleen dat was al hilarisch. Ik oogde klein, verlegen en naïef en dat bleek ik allesbehalve te zijn. Ik heb me suf gelachen al die weken! Het laatste jaar dat ik bij Schwarzkopf m’n vakantiebaantje had, woonde ik in Den Haag en kwam ik iedere doordeweekse dag naar Dordrecht gereden om daar te werken. Dat alleen al zegt meer dan genoeg over hoe leuk ik het daar vond en hoe groot mijn liefde voor shampoo geworden is. Ik vind het nog altijd spijtig dat de fabriek gesloten werd. Want o, wat zou ik daar graag nog een zomervakantie willen werken!